آموزش نظری : آموزش کلاسیک ( سنّتی و معمولی ) که کار عملی و آزمایشها سهم زیادی در آن ندارد.
آموزش عملی : بیشتر به کار عملی و آزمایشگاهی بها داده می شود و آموزش نظری سهم زیادی در این بخش ندارد.

مؤسّسه آموزشی صنعتی با سیستم آموزشی مخصوص به خود این ایده را دارد که فقط با آموزش نظری نمی توان در زندگی واقعی موفّقیت کسب کرد. به عنوان مثال انسان حتّی قبل از تولد، در شکم مادر،در مقابل صداهای بیرون عکس العمل نشان می دهد و پس از تولدش با امتحان کردن، شروع به فراگیری دنیای پیرامونش می کند.مثلاً مشاهده می کند زمانی که آب داخل لیوان است نمی ریزد و وقتی لیوان برمیگردد آب شکلی که در لیوان داشت را از دست می دهد و روی فرش پخش می شود و رنگ آنرا عوض می کند. انسان با روش امتحان- خطا و آموزش عملی تا 6 سالگی خیلی چیزها یاد می گیرد و در 6 سالگی به کلاسهای پیش دبستانی می رود، چیزهای یاد گرفتۀ خود را به دفتر منتقل کرده و با کتابها تأ ئید میکند. از مدرسۀ ابتدایی آموزش نظری می بیند و به نوعی از آموزش عملی دور می گردد. سطح دور ماندن از آموزش عملی، بر اساس سیستم آموزشی کشورها، متفاوت است. مؤسّسه آموزشی صنعتی به این نتیجه دست یافته که راز موفّقیت در آموزش، در اجرای تؤام آموزش عملی با تئوری می باشد و شروع آموزش بصورت نظری و عملی در پیش دبستان و حتّی قبل از آن در تعلیم و تربیت انسان، انقلاب بزرگی ایجاد خواهد کرد.
مؤسّسه آموزشی صنعتی ، سیستم آموزشی خود را در آموزش زبان خارجی، کلاسهای متفاوت و در تعلیمات پیش از مهد کودک، مهد کودک، پیش دبستانی، ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان و دانشگاه ( بالاخص دانشگاههای فنّی) که در آینده تأسیس خواهد کرد، اجرا می کند.

دانش آموختگان و دانش آموزانی که در مؤسّسه صنعتی درس می خوانند هرگز بر اساس حفظ کردن مطالب کتاب تحصیل نخواهند کرد، بلکه معانی آنچه در کتابها می خوانند را می فهمند و با بوجود آوردن معانی و درک صحیح از مطالب در پی کشفیات جدید، اساتید و انسانهای موفّق در رشته های تحصیلی و کاری خود خواهند شد. شغل خود را در 11 سالگی انتخاب می کنند و برای انتخاب رشته سالها انتظار نخواهند کشید. دانش آموزان و دانش آموختگان بطوری که اُلگوی مناسبی برای دنیا شوند، در محیطی سالم با دانش آموزان دیگر دنیا رقابت خواهند کرد.